Hoe om die optimale konsentrasie te bepaal?
Vir die induseerder IPTG (isopropiel-beta-d-tiogalaktosied), hoe hoër die konsentrasie, hoe beter. Die optimale konsentrasie hang af van die spesifieke eksperimentele toestande en die verlangde induksie-effek.
Oor die algemeen word die konsentrasie IPTG in die reeks van 0.1-1 mM gebruik. Laer konsentrasies kan nadelige effekte op selgroei verminder en kan sitotoksisiteit as gevolg van oorekspressie van teikenproteïene verminder. Hoër konsentrasies kan oormatige selmetaboliese las veroorsaak, wat selgroei en ekspressie-doeltreffendheid beïnvloed.
Die manier om die optimale konsentrasie te bepaal, kan wees om die uitdrukkingsvlak van die teikenproteïen te evalueer deur IPTG-induksietoetse by verskillende konsentrasies uit te voer. Kleinskaalse kultuurtoetse kan uitgevoer word met behulp van 'n reeks IPTG-konsentrasies (bv. 0.1 mM, 0.5 mM, 1 mM, ens.) en die uitdrukkingseffek by verskillende konsentrasies kan geëvalueer word deur die uitdrukkingsvlak van die teikenproteïen te bepaal (bv. Western blot of fluoresensiedeteksie). Volgens die eksperimentele resultate is die konsentrasie met die beste uitdrukkingseffek as die optimale konsentrasie gekies.
Daarbenewens kan u ook na die relevante literatuur of die ervaring van ander laboratoriums verwys om die algemeen gebruikte IPTG-konsentrasiebereik onder soortgelyke eksperimentele toestande te verstaan, en dan optimaliseer en aanpas volgens die eksperimentele behoeftes.
Dit is belangrik om daarop te let dat die optimale konsentrasie kan wissel na gelang van verskillende ekspressiestelsels, teikenproteïene en eksperimentele toestande, daarom is dit die beste om van geval tot geval te optimaliseer.
Plasingstyd: 28 September 2023