Asetielcholienesterase CAS: 9000-81-1

Die anticholinesterase-effek verwys na die vermoë van sekere middels of chemikalieë om die aktiwiteit van die ensiem asetielcholienesterase te inhibeer. Asetielcholienesterase is verantwoordelik vir die afbreek van die neurotransmitter asetielcholien in die liggaam. Deur hierdie ensiem te inhibeer, verhoog anticholinesterases die vlakke van asetielcholien, wat lei tot verhoogde cholinergiese aktiwiteit.

Die primêre toepassing van anticholinesterases is in die behandeling van toestande wat gekenmerk word deur verminderde cholinergiese aktiwiteit. Dit sluit in neurologiese afwykings soos Alzheimer se siekte en myasthenia gravis. In Alzheimer se siekte word anticholinesterases soos donepezil, rivastigmien en galantamine gebruik om die afbreek van asetielcholien te inhibeer en cholinergiese neurotransmissie te verbeter. Dit kan help om kognitiewe funksie te verbeter en moontlik die progressie van die siekte te vertraag.

In myasthenia gravis word anticholinesterases soos neostigmien en piridostigmien gebruik om neuromuskulêre transmissie te verbeter. Hierdie middels inhibeer asetielcholienesterase en verhoog die vlakke van asetielcholien by die neuromuskulêre aansluiting, wat spierkrag verbeter en spierswakheid verminder.

Anticholinesterases het ook diagnostiese en terapeutiese toepassings in gevalle van anticholinergiese vergiftiging. Anticholinergiese verbindings, soos sekere insekdoders of senuweemiddels, kan oormatige cholinergiese blokkade veroorsaak wat lei tot simptome soos verwarring, vinnige hartklop, droë mond en dowwe sig. In sulke gevalle kan anticholinesterases soos pralidoksiem gebruik word om die effekte om te keer deur asetielcholienvlakke te verhoog en met die giftige stowwe mee te ding.